Klokkengieterij Sergeys

Klokkengieterij Sergeys
Geboren
Geboorteplaats
Overleden
Overlijdensplaats
Werkzaam van:
Werkzaam tot:

Klokkengieterij Sergeys (Opgericht Leuven, ca. 1850 - gesloten Leuven, 1980) maakte in de beiaard van de Leuvense Sint Pieterskerk.

Leven

Biografie

Uit het huwelijk van Reine Berbe van Aerschodt (*1820), en Pierre Sergeys (1827-1912) werd de zoon Constant (1855-1935) geboren. Reine Berbe was een dochter van Anne-Maximilienne van den Gheyn (1792-1875) en de zilversmid Thomas Van Aerschodt (1769-1831). Anne-Maximilienne van den Gheyn was de einige dochter van Andreas Lodewijk van den Gheyn, die dus de grootvader van Reine Berbe was. Haar broeders waren de klokkengieters André Louis Jean van Aerschodt (1814-1888) en Séverin-Guillaume van Aerschodt (1819-1885).

Constant Sergeys zou door zijn peetoom en oom Dominique van Aerschodt (*1822) tot klokkengieter zijn opgeleid. Reeds voordien had vader Pierre Sergeys zich op zeer bescheiden schaal met klokkengieten bezig gehouden. Na in 1893 gehuwd te zijn werd Constant geadviseerd om zich als niet als klokkengieter in Leuven te vestigen alwaar de Van Aerschodts dominant aanwezig waren. Hij vertrok daarom naar Chênée nabij Luik.

Toen de concurrentie in Leuven minder werd, keerde hij echter in 1928 terug naar Leuven. Bij die gelegenheid gaf Constant het roer over aan zijn zoon François (1896-1982) ofschoon hij tot zijn dood in 1935 bleef meewerken. Constant en zoon François kregen bekendheid door hun beiaard (1930-1932) voor de Leuvense Sint Pieter.

Ook kleinzoon Jacques (1933-2022), die in 1970 het bedrijf van zijn vader zou overnemen, hield zich met beiaarden bezig. In de jaren zeventig van de twintigste eeuw kreeg het bedrijf geldelijke problemen. Toen ook werden klokken niet langer in eigen bedrijf gegoten, doch bij andere gieters, zoals bij Eijsbouts te Asten bijvoorbeeld. Voor de leek was de uitvoering van die klokken echter zodanig alsof ze in Leuven waren gegoten. De klokkengieterij eindigde in 1980 toen deze, gedwongen door financiële nood, werd verkocht aan het uurwerkbedrijf Clock-o-Matic, toen nog gevestigd te Herent nabij Leuven. De klokkengieterij werd vervolgens ontmanteld en na vele eeuwen werden in Leuven geen klokken meer gegoten.

Werk

Klokken in Nederland

Bestaande klokken

KlokkenWiki ID	Jaar	Locatie	Naam	Diameter [cm.]	Gewicht [kg.]	OorlogRegistratienummer

Verloren klokken of met onbekende status

KlokkenWiki ID	Jaar	Locatie	Naam	Diameter [cm.]	Gewicht [kg.]	OorlogRegistratienummer
Klok 11116	1911			100	785,0	11-A-89
Klok 11118	1911			125	1544,0	11-B-102

Literatuur

• Jef Rottiers, Beiaarden in België, Mechelen, 1952, p.77.
• Stad met Klank. Vijf eeuwen klokken en klokkengieters te Leuven. Tentoonstelling 16 juni – 3 september 1990, p.62-73.
• Paul-Félix Vernimmen, De klokkengieters Van Aerschodt, in: Mededelingen van de Geschied- en Oudheidkundige Kring voor Leuven 22, 1982, p. 57-76